روسیه راکتور اتمی ایران را تا اواخر اوت راه اندازی می کند

خبرگزاری «ریانووستی» : راه اندازی فیزیکی راکتور نیروگاه اتمی بوشهر ایران در 21 ماه اوت (30 مرداد) آغاز می شود. این خبر را "سرگی نوویکوف" مسئول روابط عمومی "روس اتم" به «ریانووستی» اطلاع داد.پیش از این بارها اعلام شده بود که راه اندازی فیزیکی نیروگاه هسته ای ایران نیمه دوم ماه اوت خواهد بود.به گفته نوویکوف، 21 ماه اوت تزریق سوخت اتمی از مخازن به واحد نیروگاه اتمی بوشهر انجام می شود.نوویکوف گفت: "از این لحظه راکتور همانند یک دستگاه برق هسته ای قابلیت دارد".آغاز راه اندازی فیزیکی با مراسم باشکوهی همراه خواهد بود و به طور سمبلیک پایان آزمایش نیروگاه اتمی به نمایش داده می شود. در این مراسم هیئت روسی به سرپرستی "سرگی کیرینکو" مدیر کل روس اتم و "علی اکبر صالحی" معاون رئیس جمهور ایران و رئیس سازمان انرژی اتمی ایران نیز شرکت خواهند داشت.

صبح امروز نیز پایگاه اینترنتی "انرگو نیوز" گزارش داده بود که روسیه و ایران توافق نمودند که روز 21 اوت سال جاری (30 مرداد) راه اندازی فیزیکی نیروگاه اتمی بوشهر انجام شود.

احداث نیروگاه اتمی بوشهر پیش از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران توسط کمپانی "زیمنس" آلمان آغاز شده و از سال 1997 کمپانی "اتم استروی اکسپورت" روسیه احداث آن را تکمیل می کند

============================================================

کوره پزخانه ها و کار بردگی در آن نمونه بارز ماهيت نظم ظالمانه و حريص سرمايه و شناسنامه دولت های سرمايه داری و ضد انسانی را برای همه بر ملا ميکند. از سال 1338 که 50 کارگر اعتصابی کوره پزخانه های ايران بدست رژيم بورژوا- استبدادی شاه به خون کشيده شدند تا امروز که هر ساله دهها هزار کارگر در سی سال حاکميت ننگين حکومت بورژوا اسلامی چون برده به استثمار کشيده ميشوند و هزاران کارگر کوره محکوم به نابودی گريده اند ما شاهد استثمار بی وقفه در حق اين بخش از طبقه کارگر ايران هستيم. شرايط کار در کوره های آجرپزی تنها با برده وارترين و بی حقوقترين بخش کارگری قابل مقايسه است. فرياد دادخواهی و اعتراض کارگران کوره در شبستر و قرچک و اروميه و بوکان و خراسان و تهران و دهها نقطه ديگر ايران تنها با يک پاسخ روبرو گرديده است: دولت و سرمايه داران ريز و درشت فارس و ترک و کرد و عرب زبان به جز حفظ سرمايه خود و ثروت اندوزی به هيچ پديده ای که ذره ای به انسانيت نزديکی داشته باشد، نمی انديشند. اينها بساط سروری خود را بر سفره های خون و رنج کارگران و مردم تهی دست برپا ميکنند. قربانيان کوره پز خانه ها سال ها و دهه هاست از کودک و جوان تاسالمندان ، زن و مرد و اعضا دها هزار خانواده در اين کوره پز خانه ها همراه آجرها می سوزند و به جای زندگی جان می دهند.

قوانين حاکم بر کوره خانه ها جنگلی تر و بی قانون تر از خود "قانون کار" جمهوری اسلامی است. ساعت کارتعيين شده و حقوق بازنشستگی و خسارت ناشی از سوانح کار و امنيت شغلی و بيمه و غيره هيچ معنای در اين مراکز ندارد. کارفرما و دلالانی که عمدتا از کردستان و آذربايجان و از ميان روستائيان فاقد زمين اين نيروی عظيم ارزان را در کورها جمع ميکنند همه کاره و ماورا هر قانونی هستند. بيش از هشتاد درصد کارگران کوره و خانواده های کارگری عازم کوره پز خانه ها را افراد يا خانوادهايی تشکيل ميدهند که در دوازده ماه سال پنج تا شش ماه سال را بايد چنان کار تحقير آميز در کوره و فشار کار "کنتراتی" را تحمل کنند که بتوانند با پولی که بدست ميآورند شش ماه بيکاری بقيه سال را نيز با آن سپری کنند.

فشار کار طاقت فرسا ، ساعت کار 14 تا 18 ساعت در روز، نبود بهداشت، مشکل جدی مسکن، طوری که 6 تا 8 نفر در يک آلونک کوچک جای داده ميشوند، نبود آب آشاميدنی سالم و فشار کار غير انسانی به کودکان که در ميان آنها زير 7 سال هم وجود دارد شرايطی به اين بخش از طبقه ما تحميل کرده است که بعداز چند سال کار در کوره به بزرگترين بيماريهای جسمی و مزمن روبرو و مبتلا ميشوند. گرمازدگي، خشکيدن آب بدن، افزايش بيش از حد دمای بدن و جريان خون ، روماتيسم ، کرختی تنگی نفس، سرفه، بيماری های مهلک تنفسی و ريوي، ناراحتی پوست، ناراحتی های چشمي، ناراحتی های درد مزمن مفاصل و عضلات بدن، و ديسک کمر و بيماری ريه، کليه ها و آرتروز گردن و فقرات و زانو، بيماری های انگلی و وووو از جمله اين بيماريها است. کارگران در بخشهای مختلف از جمله در قسمتهای "قرمزدار" چرخ کيش" و "کوره سوز" به کار واداشته ميشوند که بخش کوره سوز خطرناکترين آن می باشد.

تنها در تهران حدود 180 کوره آجرپزی وجود دارد که نزديک به 50 کوره آن در خاتون آباد فعال ميباشد و بيش از 60 سال است اين مراکز بی حقوقی و نيروی کار ارزان سابقه دارند.
به دليل نيروی انسانی زياد و نيروی کار بسيار ارزان سرمايه داران هيچ تغييری در دستگاههای کوره به وجود نياورده اند و به همان شکل 60 سال پيش وقديمی دارند دستی آجر توليد ميکنند.
ظاهرا در جای که "قانون" حاکم است سطح دستمزد ماهانه 300 هزارتومان تعين گرديده که هيچگاه اين مبلغ نيز بدرستی بدست کارگر نخواهد رسيد.در اينجا خبری از دستمزد پايه نيست. کار کنتراتی است. در اين حالت مرد يا سرپرست خانواده بعداز دولت و کارفرما عملا مجبور ميگردد در ظرفيت زورگو و استثمارگر همسر و فرزندان خود ظاهر شود و آز انها کار بيشتری بکشد تا زندگی برده وار خانواده تامين گردد.
خلاصه از هر سو به اين مراکز و شرايط کار آن نگاه ميکنيد جز استثمار، زور گويي، حق کشی محض، فريب و تن دادن به کار واقعا بردگی هيچ اثری از يک زندگی انسانی و مثبتی در آن نميتوان يافت.

علاوه بر اين مشقات، باز توليد خرافات مذهبی و قومی و دست بردن دولت و کارفرما و دلالان فارس و کرد و ترک و عرب زبان آنها به چنين حربه هايی بيش از هر چيزی نمک بر زخم اين بخش از کارگران ميپاشد. خود اين خرافات ضد کارگری مستقيما به پول و ثروت اندوزی سرمايه دار و به خالی شدن هر چه بيشتر سفره بی رونق کارگران تبديل شده و ميشود. به منظور ايجاد تفرقه و بهره گيری و سود جوئی و بالا زدن بيشتر پول و ثروت ناشی از زحمات مشترک همه کارگران، که عمدتا مهاجر و فصلی هستند، بيشرمانه و آگاهانه هر از چند گاهی به بهانه هايی تخم نفاق را ميپاشند. کارگران که از جانب دولت مشترک سرمايه داران فارس و کرد و ترک زبان و ... مورد تجاوز و استثمار قرار ميگيرند نبايد به چنين حربه هايی عليه خود تن در دهند و بايد بدانند که اين دولت به همراه همه صاحبان کوره و سرمايه داران "مليتهای" مخلتف يکجا دشمن کارگرانند و آنها از قبل رنج و کار کارگران و خون کودکان کارگر در کوره سفره خود را رنگين کرده اند و مفت ميخورند.کارگران کوره ازهيچ نوع حمايت قانونی برخوردار نيستند. بيمه و امنيت و دستمزد و بازنشستگی و بهداشت و غيره ای در ميان نيست.

کارگران اين بخش از هيج تشکلی برخوردار نيستند. در غياب يک تشکل راديکال حقوق و زندگی اين کارگران همچنان پايمال و بازيچه دولت و کافرماهای سودجو و ضد انسان خواهند شد. کارگران کوره و پيشروان کارگری آنها لازمست به روشنی مطالبات فوری کارگران را برای بهبود شرايط کار از جمله افزايش دستمزد، تامين امکانات رفاهی و اياب و ذهاب تسهيل کار را مطرح کنند . شبکه ای همبسته از پيشروان کارگری کوره های يک منطقه لازمست در ارتباط باهم اتحاد و همبستگی مبارزاتی را تامين کنند. مجمع عمومی کارگران کوره تشکل فوری کارگران برای پيشبرد مبارزه و احقاق حقوق کارگری است . کارگران کوره لازمست مجمع عمومی منظم خود را سازمان دهند. کارگران به تماس و همبستگی با کليه کوره ها نياز مبرم دارند و همه اينها به ايجاد مجمع عمومی کارگران گره خورده است. كارگران كوره پزخانه ها چاره اى جز متحد شدن در مقابل کار بردگی در کوره پزخانه که دولت وکارفرماها عامل آن ميباشند، ندارند.