۲۳ تیر ۱۳۹۲ بیم و امید جامعه مدنی ایران- حمید مافی

دولت در هشت سال گذشته همه تلاش خود را برای سرکوب جامعه مدنی به کار گرفته است. لغو مجوز و پروانه فعالیت سازمان‎های غیر دولتی و احزاب سیاسی، توقیف گسترده روزنامه‎نگاران، بازداشت گسترده فعالان مدنی، تاسیس سازمان‎های شبه مدنی همسو با حاکمیت و ایجاد محدودیت‎های قانونی بیشتر برای تاسیس سازمان‎های غیر دولتی بخشی از پروژه سرکوب جامعه مدنی در سال‎های گذشته است.

انتخابات شوراهای دانش آموزی در مدارس

حال به نظر می‌رسد جامعه مدنی ایران پس از هشت سال سرکوب، فرصت دوباره‎ای برای ابراز وجود یافته است. انتخابات ریاست جمهوری به مثابه یک فرصت برای طرح دوباره مطالبات نهادهای مدنی این امکان را فراهم آورده که کنشگران مدنی در روزهای پایانی عمر دولت محمود احمدی‎نژاد، در نامه‎های جداگانه مطالبات خود را با رئیس جمهور منتخب در میان بگذارند. دانشجویان محروم از تحصیل، فعالان حقوق زنان، روزنامه‎نگاران، تشکل‎های غیر دولتی حوزه محیط زیست و میراث فرهنگی و تشکل‎های صنفی معلمان هر یک در روزهای گذشته بخشی از مطالبات خود را مطرح کرده‎اند. همچنین در ماه گذشته فعالان محیط زیست در ایران دو تجمع اعتراضی در نوشهر و اراک برگزار کرده‎اند. آیا می‎توان این‎ها را نشانه‎ای برای بهبود نسبی فضا دانست و امیدوار بود که یک‎بار دیگر نهادهای مدنی به عرصه عمومی بازگردند؟