چرا آخوندها میخواهند سربازها را تنبیه کنند!

 

چرا آخوندها میخواهند سربازها را تنبیه کنند!


پس ازخواندن سخنان سردار سپاه اسماعیل کوثری که رئیس کمیته دفاعی کمیسیون امنیت‌ ملی و سیاست‌ خارجی مجلس شورای اسلامی است و آنهم در سایت رسمی مجلس جمهوری اسلامی''خانه ملت(!)'' مبنی بر اینکه ''باید ۴ مرزبان آزادشده تنبیه شوند(!!!) و اینکه تنبیه برای این است که در زمان انجام وظیفه، دیگر این تخلفات تکرار نشود(!) و آن‌ها مشمول قانون خدمات مربوط به آزادگان نمی‌شوند(!)'' و سخنان چند آخوند حکومتی دیگر مبنی بر لزوم بازجویی و برخورد با سربازان به خوبی میشود علت عمق غم سنگینی که در چهره های افسرده سربازانی که از خطر مرگ به زندگی دوباره بازگشته اند و باید چهره ای شاد داشته باشند و به جایش صورت های پریشان و غمگین آنها را در برگرفته را به خوبی متوجه شد و فهمید که چه فشارسنگینی از طرف نهاد های امنیتی دولت بنفش همچون وزارت اطلاعات بر روی آنها است.
جالب آنکه سایت های حامی دولت بنفش که به ظاهر در دفاع از سربازان انواع کمپین های ضد بلوچ راه انداخته بودند و به این بهانه برای مظلومیت حسن روحانی در مجامع جهانی آه و فغان راه انداخته بودند ولی از آنطرف دولت به جیش العدل پیغام داد که حتی اگر بقیه مرزبانان نیز کشته شوند به درخواست این گروه برای آزادی زندانیان بلوچ پاسخ مثبت نخواهد داد و دولت حسن روحانی نشان داد هیچ اهمیتی برای جان نظامیان قایل نیست و همانطور که در بیانیه رسمی جیش العدل آمده بود به آنها اعلام کردند که همه سربازان را بکشید برای ما مهم نیست و حتی با اعدام علی ناروئی از زندانیان سیاسی بلوچ و بستگان نزدیک مقام ارشد جیش العدل آنهم در زمانی که سربازان در دستشان بودند آنها را به کشتن مرزبان ها تحریک کردند و در حالیکه دولت و سایت های به ظاهر مدافع آزادی و زنجیره ای خارج از کشور که جز باند مماشات هستند و برای ظاهر سازی و بزک چهره نظام در خارج از کشور درست شده اند و مدافع دولت بنفش هستند خود را برای جوسازی و تحویل گرفتن جنازه سربازان و تکرار شو مذهبی که چند تابوت را با پرچم جمهوری اسلامی بپوشانند و بر روی کامیون روباز بگذارند و درحالیکه سپاه که در حالت عادی چشم دیدن ارتشیان را ندارد جنازه ها را اسکورت میکنند و چندین چفیه این و آن ور کامیون بهمراه عکس بزرگ خامنه ای بگذارند و در حالیکه صدای آهنگران که میخواند:''مرا اسب سفیدی بود روزی،شهادت آرزویم بود روزی'' از بلندگو پخش میشود پیکر بیجان سربازان را شهر به شهر از میان مردم عبور دهند و از اینکه ای کاش سعادت داشتند و در جوار سربازان مظلوم شهید میشدند و لزوم شدت عمل و سرکوب بیشتر بلوچ ها به این بهانه خود را آماده میکردند اما بناگاه با درخواست مردم ایران بویژه مادر شجاع ستار بهشتی و تلاش علمای اهل سنت و ریش سفیدان بلوچ ، سربازان برخلاف انتظار دولت بنفش آزاد شدند که باعث سردرگمی نظام شد و به ناگاه لحن مقامات و سایت های زنجیره ای حامی دولت از سربازان مظلوم به سربازان خطا کار معتاد(!) که آبروی دولت و نظام را برده اند تغییر کرد و عجبا از این همه وقاحت!!!

درباره امکانات ابتدایی سربازانی که در یک چادر پاره بدون پشتیبان بر بالای کوه و در منطقه ای که به خاطر سرکوب بلوچ ها همواره شاهد درگیری هست صحبت نمیکنم اما سوال اینجاست چگونه است از سپاهیانی که برای کمک به نظام جنایتکار بشار ارسد رفته بودند و همچنین تروریست علی وکیلی راد که قاتل آقای بختیار و منشی فرهیخته و جوان ایشان آقای سروش کتیبه بود (علی وکیلی‌راد پس از خروج از فرانسه درسوئیس به قراری که با رابط داشته دیر می‌رسد و پس از چند روز در حالی که در خیابان مشغول خوشگذارانی بود توسط پلیس دستگیر و به فرانسه بازگردانده می‌شود) و همچنین عامل رسوایی بین المللی در قتل دگراندیشان ایرانی در رستوران میکونوس که دامن خامنه ای و رفسنجانی را هم گرفت یعنی کاظم دارابی که ناشیانه سعی کرده بود آثار جرم را از بین ببرد اما با تیزهوشی پلیس و پیگیری دادستان آلمان به دام افتاد و محکوم شد ومسئولان وقت جمهوری اسلامی ایران یعنی هاشمی رفسنجانی رئیس جمهور وقت ایران، علی فلاحیان وزیر اطلاعات وقت، علی‌اکبر ولایتی وزیر امور خارجه وقت و سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران متهم به زمینه سازی ماجرای میکونوس شدند با دسته های گل و همانند قهرمان توسط مقامات دولتی جمهوری اسلامی استقبال شدند! و در هنگام استقبال رسمی صورت های شاد و بشاش داشتند؟! اما سربازان ما صورت های افسرده و پریشان دارند! آیا به راستی باید این سربازان تنبیه شوند؟! به راستی چه کسانی برای ایرانیان عزیزتر هستند: سپاهیانی که برای کمک به بشار اسد رفته بودند و قاتل آقای بختیار(علی وکیلی‌راد) و عامل رسوایی بین المللی در قتل دگراندیشان ایرانی در رستوران میکونوس(کاظم دارابی) و یا چهار سرباز مرزبان کشور؟

قضاوت با شماست.
محمد رستگار
دوشنبه ۱۸ فروردین ۱۳۹۳